του Μίκσελ Σοσσουντόφσκι
Η εμπλοκή των Η.Π.Α. στον πόλεμο στα Σκόπια στοχεύει στη διαμόρφωση της αμερικανικής σφαίρας επιρροής στη Ν. Ανατολική Ευρώπη. Η κύρια αιχμή είναι τα δίκτυα, οι αγωγοί πετρελαίου, που διασχίζουν τον στρατηγικό δίαυλο Βουλγαρία, Σκόπια, Αλβανία. Τα Σκόπια βρίσκονται στο σταυροδρόμι αυτού του διαδρόμου.
Για τη διασφάλιση του δρόμου αυτού, ο στόχος της Ουάσιγκτον είναι η εγκατάσταση ενός συνόλου “προτεκτοράτων” κατά μήκος του νοτίου διαδρόμου στα Βαλκάνια. Η υποστήριξη εκ μέρους των Η.Π.Α. του αλβανικού εθνικισμού είναι μέρος ενός ευρύτερου στρατιωτικού και οικονομικού σχεδίου.
Η ανάπτυξη της σφαίρας επιρροής στη Ν. Ανατολική Ευρώπη –σε συνεργασία με τη Βρετανία– είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα των πετρελαϊκών γιγάντων BP-Amoco-ARCO, Chevron & Texaco.
Το βασίλειο αυτό του πετρελαίου είναι συνδυασμός οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής πολιτικής, με σκοπό τις διευθετήσεις για την υποστήριξη της παραγωγής πετρελαίου και μεταφοράς του στις αγορές
Το Αγγλο- Αμερικάνικο lobby ελέγχει τη Δια-Βαλκανική αγορά που συνδέει το Βουλγαρικό λιμάνι Μπουργκάς με το Αλβανικό λιμάνι Vlore στην Αδριατική. Το lobby αυτό προσπαθεί να εκτοπίσει, από τον ίδιο χώρο την εμπλοκή του άλλου πετρελαϊκού γίγαντα: Total-Fina-Elf. Με άλλα λόγια ο στρατηγικός έλεγχος των Η.Π.Α. επιχειρεί την εξασθένιση του ρόλου της Ε.Ε. στον ευαίσθητο γεωπολιτικό χώρο της Νότιας Βαλκανικής .
Το Αμερικάνικο κονσόρτσιουμ των πετρελαιαγωγών συνδέεται άμεσα με το Αμερικάνικο Κράτος και ειδικότερα μέσω του Αντιπροέδρου Ντικ Τσέινι ο όποιος έχει επενδύσει σε συμφέροντα της εταιρείας Halliburton Energy .
Η μελέτη οικονομικής σκοπιμότητας του Διαβαλκανικού Αγωγού πετρελαίου ανατέθηκε στη Διεθνή Τεχνική Εταιρεία Brown and Root Ltd (ο Αγγλικός εταίρος της Halliburton) στην οποία περιλαμβάνονται η επιπλέον κατασκευή αυτοκινητόδρομου, σιδηρόδρομου, αγωγού φυσικού αερίου αλλά και οπτικών-τηλεπικοινωνιακών γραμμών.
Η εταιρεία Halliburton είναι επιπλέον εκείνη η εταιρεία που χρηματοδότησε την εγκατάσταση αμερικανικών στρατευμάτων στο Κόσοβο, το οποίο αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση μετά το Βιετνάμ .
Η στρατιωκοποίηση των διαδρόμων εγκατάστασης των πετρελαϊκών αγωγών
Ο διαβαλκανικός αγωγός πετρελαίου θα πρέπει να συνδέεται με τους αγωγούς που διασχίζουν την περιοχή μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Κασπίας. Η στρατιωτικοποίηση των διαδρόμων αυτών αποτελεί εσωτερικό σχέδιο του σχεδιασμού της Ουάσιγκτον .
Η πολιτική προστασία της πορείας του πετρελαίου έξω από την περιοχή της Κασπίας και κατά μήκος των Βαλκανίων περιγράφτηκε από τον Γραμματέα για θέματα ενέργειας του Κλίντον, Μπιλ Ρίτσαρντσον, λίγους μήνες πριν τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας .
“Ό,τι γίνεται είναι για την ενεργειακή ασφάλεια της Αμερικής…. Είναι επίσης για να εμποδίσουμε διεισδύσεις όσων δεν μοιράζονται τις ίδιες αξίες με μας. Προσπαθούμε να στρέψουμε τα νέα ανεξάρτητα κρατίδια προς τη Δύση… θα θέλαμε να τα δούμε σε συνάφεια με τα Δυτικά εμπορικά και πολιτικά συμφέροντα, παρά να στραφούν σε άλλη κατεύθυνση. Έχουμε κάνει μια μεγάλη πολιτική επένδυση στην περιοχή της Κασπίας και είναι πολύ σημαντικό για μας τόσο οι αγωγοί όσο και οι πολιτικές εξελίξεις να ταυτίζονται με τα ενδιαφέροντά μας…”
Οι Άγγλο-Αμερικάνοι γίγαντες του πετρελαίου, συμπεριλαμβάνοντας τις BP-Amoco-Arco-Texaco and Chevron –υποστηριζόμενες από το στρατιωτικό κατεστημένο– ανταγωνίζονται τους Ευρωπαίους γίγαντες Total-Fina-Elf (που συνδέονται και με την Ιταλική ΕΝΙ) που είναι μεγάλοι παίχτες στην πλούσια πετρελαϊκά Νότιο -Ανατολική πλευρά του Καζακστάν. Η συγκεκριμένη περιοχή του Καζακστάν αναφέρεται πως πιθανώς να ξεπερνάει τα αποθέματα της Β. Θάλασσας .
Παρ’ όλα αυτά οι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές έχουν ένα βασικό μειονέκτημα αφού το πέρασμα των αγωγών μέσα από τα Βαλκάνια ελέγχεται από τους Άγγλο- Αμερικανούς και στηρίζεται απολύτως στην πολιτική και στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στην Κασπία και στα Βαλκάνια.
Ο σχεδιασμός της Αμερικής κατατείνει στην προσπάθεια να μεταφέρει τις Βαλκανικές χώρες (Βουλγαρία, Π. Γ. Δ. Μ., Αλβανία) στην απόλυτη σφαίρα επιρροής της και να τις απομακρύνει από τον Γερμανικό άξονα επιρροής. Το γεγονός επιτυγχάνεται μετατρέποντάς τες σε ελεγχόμενα προτεκτοράτα. Με άλλα λόγια, η αμερικανική στρατιωτικοποίηση και ο γεωπολιτικός έλεγχος του πετρελαιαγωγού, που θα συνδέσει το Μπουργκάς στη Βουλγαρία με την Αδριατική και το λιμάνι Vlore στην Αλβανία, συνυφαίνεται με την υποβάθμιση της Ευρώπης και των Εταιρειών Γάλλο-Βέλγο-Ιταλικών συμφερόντων.
Ο Ανατολικός Δυτικός Διάδρομος 8
Το πρόγραμμα του πετρελαιαγωγού συνδέεται μ’ ένα άλλο στρατηγικό πρόγραμμα που αναφέρεται ως Διάδρομος 8, και το οποίο προτάθηκε από την διοίκηση Κλίντον στο πλαίσιο του πακέτου σταθεροποίησης για τα Βαλκάνια. Ο διάδρομος είναι στρατηγικής σημασίας τόσο για τις Η.Π.Α. όσο και για την Ευρώπη. Περιλαμβάνει αυτοκινητόδρομους, σιδηρόδρομο, υποδομές για ηλεκτρικό και τηλεπικοινωνίες.
Τα επενδυτικά αυτά σχέδια προωθούν την περαιτέρω απορίθμηση των αγορών στα Βαλκάνια και την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων κάτω από τη επίβλεψη του Δ.Ν.Τ. και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Τη μελέτη σκοπιμότητας των σχεδίων αυτών την έχει αναλάβει η Υπηρεσία των Η.Π.Α. για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη και χρηματοδοτείται από μεγάλες πολυεθνικές της Αμερικής όπως η Βechtel, η Enron, η General Electric (με σαφή οικονομική υποστήριξη από την αμερικανική κυβέρνηση ).
Το αμερικανικό σχέδιο είναι να “ανοίξει τον δρόμο” στις δικές του Πολυεθνικές, ακριβώς στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, και να θέσει την περιοχή των Βαλκανίων στη ζώνη του δολαρίου .
Η επέκταση της Ε.Ε.
Στις αρχές του 2000 ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την σύνδεση της Ε.Ε. με τη Π.ΓΔ.Μ., τη Βουλγαρία και την Αλβανία. Με τον φόβο των τρομοκρατικών κτυπημάτων, η Π.Γ.Δ.Μ. έγινε η πρώτη Βαλκανική χώρα που υπέγραψε το “πακέτο σταθεροποίησης και συνοχής” διαγράφοντας ένα σημαντικό βήμα πλήρους ενσωμάτωσης στην Ε.Ε.
Η Συμφωνία περιλαμβάνει όρους για εμπορική απελευθέρωση, πολιτική συνεργασία, οικονομικούς και πολιτικούς μετασχηματισμούς ως εφαρμογές της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας.
Μέσω του πακέτου αυτού, η Π.Γ.Δ.Μ. θα συνδεθεί άμεσα με το Ευρωπαϊκό Νομοθετικό σύστημα και βεβαίως με την Ευρωπαϊκή αγορά.
Οι τρομοκρατικές δράσεις συνέπεσαν και προηγήθηκαν –ξεκίνησαν μερικές εβδομάδες πριν την ιστορική υπογραφή της “Συμφωνίας Συνοχής”της Π.Γ.Δ.Μ. Μήπως αυτό αποτελεί σύμπτωση ;
Σε στενή συνεργασία με την Αμερικανική Πρεσβεία στα Σκόπια, ένας πρώην Αμερικανός διπλωμάτης, ονόματι ROBERT FROWICK, εγκαινίασε έναν διάλογο μεταξύ του Αρχηγού του Απελευθερωτικού Στρατού Αλί Αχμέτι και των εκπροσώπων των Αλβανικών κομμάτων στο Κοινοβούλιο της Π.Γ.Δ.Μ.
Η συμφωνία αυτή, που προωθήθηκε μέσω του διαλόγου, είχε σαν στόχο την αποδόμηση των Πολιτικών Οργανισμών στα Σκόπια καθώς και τη δημιουργία εμποδίων στην πορεία της επέκτασης της Ε.Ε. Επιπλέον σηματοδότησε την ενίσχυση της “πολιτικής, ανθρωπιστικής” και στρατιωτικής παρέμβασης στα Σκόπια και την αποδυνάμωση των σχέσεων Σκοπίων-Βόννης.
Παρ’ όλα αυτά θα ήταν κοινότοπο να πούμε ότι, με την έλλειψη πολιτικών δομών και Κυβέρνησης στα Σκόπια, καμιά δημοκρατική διαδικασία δεν μπορεί να προωθηθεί.
Η πολιτική των Η.Π.Α. λοιπόν προσπαθεί με κάθε τρόπο να περιορίσει τη Γερμανική κυριαρχία στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη και να προωθήσει την επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια .
Η εξωτερική πολιτική του Μπους λοιπόν έχει σταδιακά γίνει πιο αντι-ευρωπαϊκή.
Στην ηγετική ομάδα του Μπους μόνο ο Κόλιν Πάουελ θεωρείται ευρωπαϊστής ενώ οι υπόλοιποι εκφράζουν δυσπιστία και αντίθεση με τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Γερμανία και Αμερική
Σύμφωνα με αξιόπιστα δημοσιεύματα η CIA βρίσκεται πίσω από τον Απελευθερωτικό στρατό του Κοσόβου αλλά και από τους Αλβανούς αντάρτες στην Π.Γ.Δ.Μ. Πριν τον πόλεμο στο Κόσοβο του 1999, οι μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας (BND) χρηματοδοτούσαν τους Αλβανούς αντάρτες. Παρ’ όλα αυτά η εμπλοκή του γερμανικού παράγοντα στις εξελίξεις στην Π.Γ.Δ.Μ. είναι πολύ περιορισμένη. Επιπλέον, λίγο πριν την υπογραφή της “συμφωνίας συνοχής” με την Ε.Ε., τα γερμανικά στρατεύματα στο Τέτοβο δέχτηκαν επίθεση από Αλβανούς αντάρτες. Το γεγονός αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί σε καμία περίπτωση εάν οι γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες ήταν πίσω από την Αλβανική Εξέγερση στην Π.Γ.Δ.Μ.
Η πικρή ειρωνεία είναι ότι οι δύο από τους Αλβανούς υπευθύνους της επίθεσης στο Τέτοβο ήταν εκπαιδευμένοι από τις Ειδικές Δυνάμεις της Βρετανίας.
Οι συγκεκριμένοι δράστες της επίθεσης αντιμετωπίζουν την Γερμανία εχθρικά γιατί τα γερμανικά στρατεύματα που στρατοπεδεύουν στα Σκόπια και στο Κόσοβο, συχνά συλλαμβάνουν “ύποπτους τρομοκράτες” στα σύνορα .
Οι συλλήψεις αυτές οδηγούν τους Αλβανούς Εκπροσώπους του UCK να αναφέρουν πως η συμμετοχή των γερμανικών στρατευμάτων δεν προσφέρει ασφάλεια και υποστήριξη στους επαναστατημένους Αλβανούς.
Σε απάντηση, ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Ρούντολφ Σάρπινγκ διαβεβαίωσε “πως ήταν έτοιμος να στείλει περισσότερα τανκ και στρατεύματα” για την υποστήριξη των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Μετά την απάντησή της, η Γερμανία μετέφερε τις στρατιωτικές δυνάμεις από το Τέτοβο στην περιοχή του Κοσόβου.
Ο Υπουργός των εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ μίλησε για μια συνολική Βαλκανική ρύθμιση ούτως ώστε η περιοχή να πλησιάσει περισσότερο στην Ευρώπη. Η θέση της Γερμανίας βρίσκεται σε αντίθεση με αυτή των Η.Π.Α., οι οποίες πιέζουν να δοθεί η αμνηστία στους Αλβανούς αντάρτες στα Σκόπια, να αλλάξει το Σύνταγμα της χώρας και να εμπλακούν στο δημόσιο βίο.
Ο Αγγλο -Αμερικανικός άξονας
Η γερμανο-αμερικάνικη σύγκρουση συμφερόντων στα Βαλκάνια είναι μέρος μιας πολύ ευρύτερης διαδικασίας η οποία επηρεάζει την καρδιά του Δυτικού στρατιωτικό-βιομηχανικού συμπλέγματος και τη δομή άμυνας.
Από τις αρχές του 1990, οι Η.Π.Α. και η Γερμανία έδρασαν από κοινού σαν συνεργάτες του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, συντονίζοντας τις Μυστικές Υπηρεσίες και τις εξωτερικές τους πολιτικές. Παρ’ όλα αυτά οι βασικές διαφορές άρχισαν να αναφαίνονται από την περίοδο του Ντέιτον το 1995, όταν οι γερμανικές Τράπεζες άρχισαν να επιβάλλουν το μάρκο στο συναλλαγματικό και οικονομικό σύστημα των αποσχισθέντων Κροατών από τη Γιουγκοσλαβία.
Παράλληλα, με το ξέσπασμα του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία οι Η.Π.Α. εδραίωσαν και ενδυνάμωσαν τον άξονα συνεργασία τους με την Μ. Βρετανία.
Στις αρχές του 2000, ο Υπουργός Άμυνας Ουίλιαμ Κοέν και ο ομόλογος του από την Αγγλία Γκέοφ Χουν υπέγραψαν την διακήρυξη αρχών για το “Αμυντικό Υλικό και τη Βιομηχανική Συνεργασία”. Ο στόχος της Ουάσιγκτον ήταν η ενθάρρυνση της συγκρότησης “μιας διατλαντικής γέφυρας που θα επιτρέψει την ενίσχυση της πολιτικής της παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη.”
Η αμυντική βιομηχανία των Η.Π.Α. –η οποία περιλαμβάνει τώρα και τα Βρετανικά Αεροπορικά συγκροτήματα– ανταγωνίζεται το Γάλλο-Γερμανικό κονσόρτσιουμ EADS, μια ένωση που περιλαμβάνει τη Γαλλική Αεροδιαστημική Εταιρεία Matra, μέλος του δυναμικού ομίλου Daimler, καθώς και τη Ισπανική Casa.
Με άλλα λόγια δημιουργήθηκαν δυο ανταγωνιστικοί επιχειρηματικοί πόλοι όπου στην μια πλευρά ήταν τα αγγλο-αμερικανικά συμφέροντα και στην άλλη τα γάλλο-γερμανικά .
Στην διαδικασία αυτή ενεπλάκησαν και οι εταιρείες πετρελαίου. Ο σχεδιασμός της Αμερικής ήταν να διασφαλίσουν την κυριαρχία του δικού τους στρατιωτικού συμπλέγματος σε συνεργασία με το κονσόρτσιουμ των αγγλο-αμερικανικών πετρελαϊκών γιγάντων και των μεγαλύτερων βρετανικών κατασκευαστικών Εταιρειών. Το κονσόρτσιουμ αυτό θα έχει τον έλεγχο στους στρατηγικούς πετρελαϊκούς αγωγούς, στους βασικούς μεταφορικούς άξονες και τους αντίστοιχους τηλεπικοινωνιακούς, στα Βαλκάνια στην Αν. Ευρώπη και στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Ο αγγλο-αμερικανικός άξονας στηρίζεται στην αυξημένη συνεργασία μεταξύ των Μυστικών Υπηρεσιών της CIA και της Βρετανικής MI5, γεγονός που αποδεικνύεται και από τον ρόλο της βρετανικής SAS και των ειδικών δυνάμεων στην εκπαίδευση των Αλβανών του UCK.
Πόλεμος-Δολαριοποίηση και Νέα Τάξη
Η προστασία των πετρελαιαγωγών και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, η στρατιωτικοποίηση των στρατηγικών πειραμάτων (Κόσοβο), το σχέδιο “Συνεταιρισμός για την Ειρήνη”, είναι μέρος του γενικότερου στρατηγικού σχεδίου του αγγλο-αμερικανικού άξονα που σαν στόχο έχει τον έλεγχο της ροής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου από την περιοχή της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας κατά μήκος των Βαλκανίων.
Γενικά λοιπόν, ό,τι συμβαίνει στην ευρύτερη περιοχή που συνδέει την Αν. Ευρώπη, τα Βαλκάνια και την πρώην Σοβιετική Ένωση, είναι ένας αδιάκοπος αγώνας ελέγχου των εθνικών οικονομιών από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Και πίσω από αυτήν την διαδικασία είναι η απαίτηση της Γουόλ Στριτ να απομακρύνει την σφαίρα επιρροής του μάρκου (ή του Ευρώ)και να προβάλει το δολάριο σαν το μοναδικό νόμισμα στην περιοχή .
Ο έλεγχος στην “παραγωγή χρήματος” έχει γίνει το κεντρικό ζήτημα της οικονομικής επέκτασης των Η.Π.Α. Έτσι το στρατιωτικό βιομηχανικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον επιχειρεί την υποβάθμιση της επέκτασης της Ε.Ε. καθώς και τον έλεγχο της ηγεμονίας των γερμανικών Τραπεζών πάνω σε αυτή τη διαδικασία της επέκτασης .
Η Νέα Τάξη λοιπόν μετεξελίσσεται σε μια αντιπαράθεση μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής για τον αποικιακό έλεγχο στα εθνικά νομίσματα.
Και η σύγκρουση αυτή θα γίνει ακόμη πιο έντονη όταν εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι, από την Αν. Ευρώπη και τα Βαλκάνια ως την Κεντρική Ασία, θα χρησιμοποιήσουν το Ευρώ σαν εθνικό τους νόμισμα.
Επιμέλεια:
Ντάσιος Νίκος